Vrijdag was ‘t vuurwerk in mijn stad, ik hoorde de knallen van achter mijn balie en dacht al dat er ergens gevochten werd, dat gebeurt hier in de buurt wel vaker met die studentenclub vlak bij de deur. Toen herinnerde ik me de aanvankelijke teleurstelling bij ‘t overlopen van de werkrooster: wééral het jaarlijkse vuurwerk in ‘t Stadspark missen!
Maar van op het hotelterras, met de nieuwe barman (die op z’n eerste werkdag tegen het gesloten schuifraam liep en uit Sri Lanka komt), zagen we boven het dak van de buren de hoogste en mooiste vuurpijlen ontploffen in rode sterretjes, blauwe flonkeringetjes en gouden regen, zo mooi, terwijl we ‘t hadden over de zandstranden van zijn geboorteland, waar de sfeer toch pakken relaxter is en je na ‘t werk hopen leuke sporten kan doen terwijl hier de Belgen voor tv gaan zitten… Zo is het maar net!
Wijkfeest in mijn oude wijk. Barbecue en een stukje kriekentaart toe. Me weer eventjes thuis voelen, maar in m’n eentje terugkeren naar mijn nieuwe thuis, een eenzaam kot in een leeg huis…
Zondag hapjes, schuimwijn en taart met de familie voor m’n verjaardag de komende week. Cadeautjes: vooral spullen voor het huishouden, waaronder een bloedmooie kersenrode Tefalpan, een pareltje, ik heb er nog niet in durven bakken of braden, dat komt wel als ik woensdag voor ma & pa ga koken!
En daar is de nieuwe werkweek, moet maar drie daagjes werken maar dat zijn er drie te veel, vandaag was hectisch genoeg voor een volwaardige vijfdagenweek!
