De 13 Instagrams van week 17

Zaterdag was de (kerkelijke) trouw van Penelope en Odys. Het was zo schoon dat ik serieus wat traantjes heb moeten wegpinken. Met de vrienden hadden we een filmpje gemaakt dat de bruid in tranen deed doen uitbarsten. En ‘t was toen, die avond, dat ik (na zes jaar, beter laat dan nooit) besefte hoe dankbaar ik ben dat ik van hun hechte, warme groep deel mag uitmaken. Het mooiste moment van de hele week, zonder twijfel.

blog

Er was een dessertenbuffet, daarmee kan je bij mij niks mis doen, en het lief die veruit de coolste schoenen van iedereen droeg, en mijn gele jurk, met donkergroene nagellak trouwens, ze zat als gegoten.15167660122_3b2c18df26_o

De dag na de trouw moesten we uit eten voor deBomma haar verjaardag. In Hoogstraten, want verder weg van huis kon ze geen restaurantje vinden. :sarcasm: Maar zo had ik wel niet de kans om een kater te kweken.
15167532296_8a66beef7b_o

Den hof werd opgeruimd; o.a. de komkommerplant verdween in de GFT-bak. Dit was z’n laatste oogst. Snif.

14994709439_81fa3c3f67_o

Er werd nog gewandeld (want lopen wilden de knieën niet) maar ik geef toe dat ik het beu ben. Lopen wil ik, lopen!

15176425622_666d195444_o

Het was jaarmarkt voor Leuven Kermis, zelfs de Post werkte niet, maar ik wel, en daar heb ik wel een beetje spijt van, misschien volgend jaar toch maar verlof nemen en een braderietje inclusief hamburger meepikken?

15153071806_5cb4915bb0_o

De (half)nieuwe collega was zo blij dat hij vast deel van ons team mocht komen uitmaken dat hij snoepjes meebracht. Ik hoef u niet te vertellen dat ik alleen in mijn eentje minstens 1/3 van die pot heb opgepeuzeld. Lalala.

15203656881_a8b0000dba_o

De herfst komt stiekem dichterbij geslopen. Dat het nog maar efkes blijft duren vooraleer de temperatuur kouder, de wind strakker en de regen guurder wordt.

15201631341_f3be650b9d_o

Er werd gebrainwasht voor de vrijgezellen die ik samen met de twee andere bruidsmeisjes/getuigen in elkaar moet steken. U ziet, de ideeën zijn talrijk. Het is nu een kwestie van dingen te gaan uitwerken.

15013273368_abe6f94aae_z

De prijs voor het lekkerste gerechtje ging deze week naar deze pasta met feta, tomaat, broccoli en stukjes worst.

Nieuw voorraadje. #bibbezoek

Mijn maandelijks bezoekje aan de bib leverde meer boeken op dan anders, ter voorbereiding op de readathon – waarover later meer!

En u? Hoe was uw week, fotogewijs?

 

[Gelezen] Juli & augustus 2014

DSC_0028

De volledige boekverslagjes kan u zoals steeds op mijn boekenblogje terugvinden.

Totaal

Ik las in juli & augustus telkens 9 boeken (waarvan slechts 6 op vakantie), wat de Goodreads teller op 40/52 brengt (6 books ahead of schedule ofte 77% van de beoogde 52 boeken).

Degene die me bij zullen blijven

Ik las een aantal boeken in het Engels en This is where I leave you was er daar één van. Een roman zonder happy einde, over 7 dagen in het leven van een joodse familie die afscheid nemen van hun vader en echtgenoot. Het hoofdpersonage is aan het scheiden van zijn overspelige echtgenote en tussendoor gebeurt er vanalles wat hem doet nadenken over zijn leven.

We were liars is mijn eerste Young Adult boek, ik weet het, vijftien jaar te laat maar ge zijt nooit te oud, hoop ik. Ik ben nog steeds niet goed van dit boek. Twee maanden na datum zit het eilandfamiliedrama ergens diep in mij, het laat me niet los voorlopig.

Generatie X is dan weer een klassieker die, hoewel veertig jaar oud, verrassend veel overeenkomsten en herkenbaarheden toont met mijn leven. Niet dat ik ergens in de middle of nowhere woon en een oppervlakkige barjob heb om intussen te peinzen over het leven en het zijn, maar toch, de besluiteloosheid van de personages, de ik-weet-niet-wat-ik-wil-van-het-leven-piekeringen, het ontslag nemen van een hersenleegzuigende kantoorjob – het is een fase in mijn leven die ik maar al te goed ken.

Het dwaallicht is terecht een pareltje uit de Nederlandstalige literatuur. Elk woord is snoepen; ik moest even wennen aan het iet of wat ouderwetse taalgebruik maar daarna was het een genot om verder te mogen lezen. Jammer dat het zo dun is, eigenlijk!

Het diner was mijn eerste kennismaking met de Nederlander Herman Koch. En wat voor één. Over hoever ouders kunnen gaan om hun eigen kinderen te beschermen, al gaat dat ten koste van andere mensen (en zelfs kinderen). Bende psychopaten, eigenlijk.

100 jaar eenzaamheid is een boek dat me zal bijblijven, ja, maar dan vooral omwille van alle personages met dezelfde naam. Gelukkig zette Marquez een stamboom voorin zodat ge het spoor niet bijster raakt. Op voorhand weet je al dat de familie na 100 jaar zal uitgestorven raken dus terwijl de Aureliano’s en aangekondigde (al dan niet natuurlijke) sterfgevallen en onmogelijke liefdes me om de oren vlogen, werd ik een klein beetje ongeduldig want eigenlijk was het altijd meer van hetzelfde. Dus eigenlijk was ik wel blij toen het dorp en daarmee ook de laatste Buendia-telg van de kaart werd geveegd.

Degene die er niet bovenuit staken

Van Gabriel Garcia Marquez had ik al …. gelezen (en intussen ook 100 jaar eenzaamheid) dus ik kende zijn vloeiende schrijfstijl al die ervoor zorgt dat zijn boeken nooit in uw sjako’s passen, maar dit dunnerdje, Herinnering aan mijn droeve hoeren, is duidelijk de uitzondering in zijn oeuvre. Het gaat over een oude man die aan het eind van zijn leven beslist zichzelf nog één keer een maagd cadeau te doen. Beetje pedofilistisch en al, maar in die tijd mocht dat. Het was wel interessant om in het hoofd van een oude man te kruipen en te lezen hoe hij terugkijkt op zijn leven (vol hoeren en zonder liefde), maar ook niet meer dan dat.

We zijn water vertelt het verhaal van 7 mensen die door toeval of bloedbanden allemaal met elkaar verbonden zijn. Voor mij was het wisselen van vertelstandpunt een struikelblok omdat ik telkens een personage terug kwam, moest gaan terugbladeren om te kijken ‘wie was dat ook alweer?!’ dus dat onderbrak te vaak mijn lezen.

Een superdikke chicklit (maar niettemin een chicklit) was De gele ogen van de krokodil. Zeer aangenaam om te lezen en moeilijk opzij te leggen. Er zitten verschillende verhaallijnen in en je wilt van alles zo snel mogelijk weten hoe het afloopt.

Paolo Giordani was hard op weg om met Niccolo Ammaniti om de ‘favoriete Italiaanse schrijver van LJ’ troon te strijden, maar het thema in zijn Het menselijk lichaam stond nogal ver van mijn bed, hoewel dat betekende dat ik wel WAT heb bijgeleerd: hij gunt je een blik in de gedachten en de leefwereld van Italiaanse soldaten in Irak.

Van Allende’s nieuwste, Ripper, heb ik even getwijfeld of het niet in de categorie hieronder zou terechtkomen, maar ik ben nog altijd blij dat ik het heb gelezen. Het is een thriller geworden, maar nog steeds in haar beeldende schrijfstijl, met een beetje magie en een schep sterke vrouwen.

Deliverance is het verhaal over vier mannen uit de stad die een weekendje de wildernis intrekken om per kano een rivier af te varen. Onderweg gebeurt er iets waardoor hun overlevingsinstinct wakkergeschud wordt en ze moeten vechten om hun doel te behalen. De wet van de sterkste enzo. De beschrijvingen van de ongerepte natuur waren zo beeldend dat ik me met hen daar waande.

Degene die ik beter niet had gelezen

Niccolo Ammaniti is by far mijn favoriete Italiaanse schrijver maar met Kieuwen, zijn eerste roman, heeft hij me diep teleurgesteld. Het is geen dramatisch, donker verhaal zoals de meeste van zijn andere boeken, maar een absurd avontuur dat probeert grappig te zijn. Ik had moeten stoppen met lezen na één hoofdstuk, maar ergens hoopte ik dat het nog zou omdraaien. Nu ja. Dat weet ik dan ook weer: zelfs de grootsten maken fouten.

Fangirl was er weer eentje in het Young Adult genre. Vermomde chicklit en dan voor tieners, feitelijk. Met als gevolg dat alles nog 586keer zo melig is want seks komt er zelfs niet in voor. Enfin. Het was allemaal iets té. MAAR daar tegenover stond dat het ontzettend vlot las. Ideaal als tussendoortje.

Suikertand heb ik effectief overwogen gewoon opzij te leggen, maar omdat het boek zoveel lovende commentaren kreeg en ik McEwan’s Boetekleed fantastisch vond, heb ik doorgebeten. Vooral om het dan achteraf te kunnen afbreken. Zo stroef geschreven, en al die uitweidingen over politiek, en het hoofdpersonage dat gewoon een dom blondje is dat met elke man die ze tegenkomt in bed duikt, enfin, afschuwelijk boek.

Bij De leesclub voor het einde van het leven voel ik mij schuldig omdat ik er niets aan vond. De schrijver verhaalt over de laatste levensmaanden van zijn moeder, en over zijn band met haar; ze hadden samen een leesclubje waarbij ze boeken en leestips uitwisselden. Ik neem aan als je in hetzelfde schuitje hebt gezeten als hij, als je net als hij je moeder hebt moeten afgeven aan kanker, dat je dan veel meer aan dit boek zal hebben.

Het is dat Waarvan wij droomden zo dun was, anders was ik zot geworden van de verteller in wij-vorm en had ik het langs de kant gegooid. Het was voor het eerst dat ik hoorde van Japanse migranten in Amerika tussen WO I en WO II en ik vond het dan ook enorm jammer dat dit niet verder werd uitgediept.

Het onderwerp van Dogma, een groepje jongeren dat een documentaire maakt over zelfmoord, sprak me aan, maar het verhaal kwam moeilijk op gang en het einde ging er hallucinant ver over.

Degene die ik niet (uit)las

Friends like these bleek zo’n opgezwollen verhaal te zijn verteld door een arrogante blaaskaak, dat ik het na een paar hoofdstukken opzij heb gelegd. Life’s too short.

En u? Wat is u op leesvlak bijgebleven van de zomer?

5 succescourgetterecepten – omdat het nu eenmaal courgetteseizoen is

Feitelijk nadert het courgetteseizoen z’n einde en wel met heel rasse schreden. Dus rep u naar de winkel of graaf tussen de groene bladeren in uw tuin voor de laatste exemplaren, want! Onderstaande vijf recepten mogen absoluut niet overgeslagen worden in de courgetteweekmenu.
En dan stop ik over courgettes, beloofd.
(Ah ja, want het pompoenseizoen komt eraan!)

gevulde courgette op 3 manieren

Voor gevulde courgette heb je grote tuincourgettes nodig; die prullen uit winkel daar krijg je nauwelijks een gram gehakt in gepropt. Ik eet mijn gevulde courgette op drie manieren. Mijn favoriete is die waarmee je de uitgeholde courgettehelften opvult met rauw gehakt (vermengd met wat kruiden, een ei en paneermeel natuurlijk), dit zo lang in de oven tot het gehakt doorbakken is (kan wel wat duren) en daarbij een stevig tomatencourgettesausje en wat rijst en ge moet de rest van de week niet meer eten.

De vleessausvulling

15035039792_1ff01007a6_o

ingrediënten (2 personen)

  • 1 blik tomatenblokjes met basilicum
  • 1 blikje tomatenpuree
  • 200 à 300 g gehakt (naar gelang of ge een stevige vleeseter zijt of niet)
  • gemalen kaas
  • teentje look
  • een kleine ajuin
  • een halve tuincourgette

bereiding

  • Snipper de ui fijn en laat glazig stoven op een middelmatig vuur in een scheutje olijfolie in een kookpot, samen met het geperste teentje look.
  • Doe er het gehakt bij met een snuif oregano (of andere kruiden bijvoorbeeld provençaalse) en bak rul.
  • Lepel het blikje tomatenpuree leeg boven de kookpot en meng goed met het gebakken vlees. Laat nog even stoven.
  • Doe er het blik tomatenblokjes bij, roer goed om en zet eventueel uw vuur een standje lager. Laat het geheel nog een minuutje of tien pruttelen.

Intussen

  • Verwarmt ge de oven voor op 200 graden.
  • Neemt ge een ovenschotel en vet die een klein beetje in met een minischeutje olijfolie.
  • Snijd ge de courgette overlangs in twee en lepelt de overload aan pitten eruit zodat ge twee mooie kuipjes krijgt. Die kuipjes smeert ge ook in met een piepklein beetje olijfolie en legt ge in de ovenschotel.
  • De kuipjes vult ge op met de vleessaus. Dat moet niet overlopen want wat overloopt en in uw schotel terechtkomt, verbrandt negen van de tien. Overstrooi met flink wat gemalen kaas want gemalen kaas in den oven is mmmmmmm in het kwadraat.
  • Dek de ovenschotel af met een stuk zilverpapier (weerkaatsende kant vanzelfsprekend naar binnen).
  • Zet een half uur in de oven. Dat is normaal genoeg om uw courgette gaar te krijgen maar hangt natuurlijk af van uw oven. Daarna haalt ge het zilverpapier eraf en zet ge nog vijf minuten de grill op, voor een goudbruin kaaskorstje.

Wij eten daar eigenlijk niks bij maar ik vermoed dat rijst of pasta wel een optie zijn met eventueel een overschotje van de vullingsaus en een beetje gemalen kaas.

Luiwijventip: een restje spaghettisaus uit de diepvries voldoet ook als vulling (hoewel iets minder stevig dan vleessaus natuurlijk.)

De gezonde vulling

2014-07-16 18.49.54

Dit recept baseerde ik lichtjes op een recept van Pascale Naessens die aubergines opvulde. Aubergines zijn lang niet zo lekker als courgettes, zegt dat ik het gezegd heb. Courgette beats aubergine anytime!

ingrediënten (2 personen)

  • Een halve tuincourgette
  • 2 dikke tomaten (of eenzelfde hoeveelheid kerstomaatjes)
  • fetakaas (naar smaak)
  • 100g linzen (groene of oranje of ’t is eender)
  • handjevol pijnboompitten

bereiding

  • Maak de linzen klaar zoals voorgeschreven op het pakje. Ik had er groene en moest die gewoon een minuut of tien laten koken als was het spaghetti (maar dan minder lekker en duizend keer zo gezond, natuurlijk).
  • Bak de pijnboompitten kort aan op een hoog vuur (stand 4 van 6).
  • Maak intussen de courgette schoon en schraap er de pittenoverload uit, wat ge intussen na al die klaargemaakte courgettes kunt alsof ge het altijd al hebt gedaan. Niet schillen, moet ik dat nog zeggen?
  • Verwarm de oven voor op 200 graden en vet een ovenschaal in met een piepklein beetje olijfolie.
  • Smeer ook de courgettekuipjes in met een te verwaarlozen hoeveelheid olijfolie en leg ze in de schaal.
  • Was de tomaten en snijd ze in stukjes. Ik doe niet aan tomaten schillen of ontpitten want dan blijft daar niets meer van over, maar: feel free als ge u een beetje extra wilt inzetten in de keuken, ik hou u niet tegen.
  • Doe ze in een aparte kom en meng met de gebakken pijnboompitten en de feta, die ge verbrokkelt tussen uw vingers. Of plet met een vork, als ge uw handen liever niet vuil maakt. Hou nog wel een restje feta opzij.
  • Kruid af met peper en eventueel iets van oregano of verse basilicum of peterselie, wat er ook maar in uwen hof staat. Meng tot slot de gekookte linzen hieronder. Et voilà, uw courgettevulling is klaar.
  • Vul de courgettekuipjes op met de mengeling en werk af met nog wat stukjes feta bovenop (die worden dan mooi bruin in de oven).
  • Nog een half uurtje in de oven onder zilverpapier, en daarna tien minuten zonder zilverpapier, en ge kunt aan tafel.

Courgettespaghetti

15071523361_22dc9f756e_o (1)

Veruit één van mijn favoriete courgettegerechtjes. Ik heb er geen foto van omdat ik dat altijd uit pure honger en goesting vergeet op de moment dat we aan tafel schuiven. ‘t Zal voor volgend jaar zijn.

Ge begint altijd hetzelfde: met het schillen van de courgette – ja, voor ene keer moogt ge hem schillen, ja – en daarna gebruik je een dunschiller (of een mandoline maar dat heb ik dus niet in mijn keukenschuif liggen) om de courgette tot dunne slierten te doen verworden. Je kan blijven schillen tot je aan het midden komt met al die pitten. Dat kan je gewoon weggooien want pitten in de spaghetti dat is niet zo smakelijk.
Stoof de slierten een paar minuten, echt niet lang want ze worden heel snel plat en waterig, in wat olijfolie met een geperst teentje knoflook en wat peper in een wokpan.

Variatie 1, met pesto

ingrediënten (2 personen)

  • 1 bakje kerstomaatjes
  • een handjevol pijnboompitten
  • 2el groene pesto

bereiding

  • Bak intussen de pijnboompitten aan; ik doe dat altijd in een klein pannetje zonder vetstoffen op een hoog vuur (stand 4 van de 6) tot ze een beetje bruin kleuren. Dan snel van het vuur halen voor ze verbranden!
  • Meng de pesto, de pijnboompitten en de courgettespaghetti in een grote serveerkom en doe er tot slot de kerstomaatjes, in twee gesneden, bij.
  • Gezond en lekker!

Variatie 2, met tomatenvleessaus

ingrediënten (2 personen)

  • 1 blik tomatenblokjes
  • 1 blikje tomatenpuree
  • 200g gehakt
  • 1 teentje knoflook
  • 1 uitje
  • 1 rolletje geitenkaas

bereiding

  • Snipper de ui fijn en laat glazig stoven op een middelmatig vuur in een scheutje olijfolie in een kookpot, samen met het geperste teentje look.
  • Doe er het gehakt bij met een snuif oregano (of andere kruiden bijvoorbeeld provençaalse) en bak rul.
  • Lepel het blikje tomatenpuree leeg boven de kookpot en meng goed met het gebakken vlees. Laat nog even stoven.
  • Doe er het blik tomatenblokjes bij, roer goed om en zet eventueel uw vuur een standje lager. Laat het geheel nog een minuutje of tien pruttelen.
  • Serveer de courgettespaghetti met de vleessaus en een paar stukjes geitenkaas.

Smullen!!

De 11 Instagrams van week 16

15074752841_d80fc8d610_o

Het weekend werd ingeluid met gin. In de ginbar, waar ik het lief zijn vrienden mee naartoe sleurde. Oh boy, wat had ik dat gemist!!
Om middernacht kregen de mannen honger dus werd er unaniem besloten tot een kebabke in de beste pitazaak van Leuven wat ik al meer dan een jaar niet meer had gegeten. Het smaakte maar ben er wel een uur mottig van geweest (of was dat van de drank).

14895695130_1862848b27_o

Zaterdag eerst gaan shoppen met Zus, en daarna met de boys. Het lief kocht bijna een gele broek, maar hield het bij een hoedje.

15084638302_a571c6a62d_o

‘s Avonds familieverjaardagsfeestje van mijn vader, met gateau en de loomrekkertjes van neefje Smurf en nichtje Kitty die ik gebruikte om een nieuw armbandje te maken want mijn oud was intussen kapot versleten. We moeten mee blijven met de jeugd hé!

15090346945_3b557b03d7_z

Na het feestje met Minerva iets gaan drinken in ‘t stad, een theetje in plaats van cocktails,
het was gezellig maar ik was dood-dood-doodmoe en héél blij toen ik in mijn bedje kon.

15092364362_40d85e7d48_o

We bezochten zondag tijdens Leuven Autovrij de toren van de universiteitsbibliotheek met zijn zeer interessante tentoonstelling en prachtig uitzicht over Leuven. Het was schandalig genoeg mijn allereerste bezoek!

14928428737_653917a4f7_o

Mijn trouwfeestjurk arriveerde en paste gelukkig nog altijd (hoewel nipt).

14933557168_8c87a0c313_o

Het was komen eten bij Loki en Sygin met mojito’s als aperitief.

14942679967_7127998b3b_o

Ik fietste tot bij het Ouderlijk Huis, door het landschap van mijn jeugd, dat was ook alweer een tijd geleden.

14944015040_e6c270d7f2_o

Er werd aan het Grote Opruimproject begonnen. Meer nieuws daarover binnenkort.

14950209358_e115f56986_o

Er was een mooie zonsopgang dankzij de mist. Zoveel zen op de fiets! Drie keer deze week.
15140482535_177db4bbd9_oEr werd gelezen in de grote hype van het moment. En ik kreeg zoveel goesting om te bloggen dat ik mijn inspiratieflow moet indammen of ik overspoel jullie met twee berichten per dag!
O en de zakdoekjes, da’s voor de opkomende verkoudheid.

Goede voornemens – augustus

Met het einde van de zomer nadert ook het einde van het jaar, of enfin, met al die regen leek het al zo hard herfst dat het tijd wordt om een versnelling hoger te schakelen met de goede voornemens.
(De oorspronkelijke lijst vindt u hier.)

1) 500 km wandelen: 430/500

Er werd in augustus 151 km (!!) gewandeld; veel meer dan ik had gehoopt! Waarvan 122 km in Zwitserland. Ik zeg: superprestatie! Nog 70 km te gaan.

14831038177_f55bdddbcb_o

De kilometers op een rijtje:

  • wandelen in augustus: 151 km – doel was 70 km
  • fietsen in augustus: 0 km (mijn fiets is zelfs zodanig verontwaardigd over het ongebruik dat hij spontaan platte banden heeft gekregen)
  • lopen in augustus: 24 km (verspreid over 6 start to run sessies) – doel was 30 km

Doelen voor september

  • wandelen in september: 20 km (ik zal al zeer blij zijn als we aan één wandeltocht toe komen, eigenlijk)
  • lopen in september: 30 km (ik wil 2x per week gaan lopen als mijn benen en dan vooral mijn knieën het toestaan)

3) start to run

14819299249_fc12c82d30_oWe zitten intussen aan sessie 16 en ik geef toe dat het niet zo goed vooruit gaat als ik wel had gewild. Mijn (nieuwe) doel was immers om Start to run af te ronden tegen mijn verjaardag, maar volgens het schema heb ik nog bijna 4 weken te gaan. Ik luister echter naar mijn lichaam en als dat zegt: “neen, vandaag gaan we niet lopen want dan verzeker ik u dat ge zoveel pijn gaat hebben dat ge nooit meer gaat lopen” dan moet ik gehoorzamen.

 

In de week van 25 augustus was er een loopsessie die me bijna brak; ik ging voor het eerst in enkele weken weer ’s morgens vroeg voor mijn werk lopen maar omdat het donker was, nam ik niet de gebruikelijke route langs de spoorweg (is een beetje griezelig daar) met slechts 1x een bergop, maar door de beter verlichte wijk en dat was bergop, bergaf, en dat ben ik duidelijk niet gewoon… Ik dacht dat ze me zouden moeten komen zoeken maar ik heb het gehaald tot thuis :) Dus ik doe rustig verder, op mijn tempo. Basta!

4) maandelijks afspreken met Zus: 7/12

We gingen (weeral) shoppen want zij had nieuwe schoenen nodig en ik een handtas voor bij mijn bruidsmeisjesjurk.

8) 52 boeken lezen: 40/52

Ge ziet ik zit weer helemaal on track. Om niet te zeggen over track. Enfin. Als ik zo voortdoe haal ik misschien toch nog de 70 :-)

14981679895_0445b69e17_z

10) Rijbewijs halen

In augustus werd er 55 km auto gereden. En ik heb niet, zoals beloofd, mijn examen vastgelegd. Ik durf niet. Mijn faalangst steekt de kop op. Het wordt een ramp, dat verzeker ik u. MAAR ik heb al een mail gestuurd naar het examencentrum. (Omdat ik te lang moest luisteren naar het wachtmuziekje aan de telefoon. Geduld is een schone deugd die ik niet bezit.) Stap 1 naar de deadline is gezet.

15) Loopbaanbegeleiding volgen: DONE

De laatste sessie werd eind augustus gevolgd. Of we er wijzer uit zijn geworden? Mwah. Ik weet het niet. Ik zal er nog wel eens uitgebreider over bloggen.

16) Maandelijks uitstapje met het lief: 6/12

14710076727_c6b7f10691_o

Er was onze vakantie. Die telt wel als één gigantisch groot uitstapje van een kilometer of 2000, neen?
En verder zijn wij druk bezig met terug in zetelhangmensen te veranderen. Een shot onder uw gat, LJ, dat verdient ge!

19) De kerstsfeer gaan opsnuiven in Londen

Aangezien we in september naar Parijs gaan, vermoed ik dat er geen geld meer zal over zijn voor een uitstapje naar Londen. Jammer maar helaas. Prioriteiten. Misschien besluiten we in de auto te springen en naar een kerstmarkt dichterbij te zoeven. Dat moeten we nog bezien.

Doelen

Omdat we nog maar 4 maanden hebben tot einde van het jaar en ik nog wel wat voornemens moet waarmaken, heb ik een Plan Van Aanpak opgesteld. Een zeer realistisch plan aangezien ik nog tijd zat heb.

September

1) 20 km wandelen
16) Met het lief naar Parijs gaan en hopelijk ook uit eten in Brussel én een dagje Antwerpen of Gent.

Oktober

1) 20 km wandelen
3) Start to run afwerken en bijgevolg een half uur aan één stuk kunnen lopen.
5) tijdschriftartikels opruimen: ik moet nog één doos doen (van de twee) dus dat komt wel goed!
4) Met Zus en Tante en Mommie een vrouwenavondje organiseren met chocoladefondue
12) Eén van mijn manuscripten volledig afwerken.
16) Met het lief een dagje uitwaaien aan zee (als het droog is) of naar Gent of Antwerpen gaan.

November

1) 20 km wandelen
4) Met Zus naar de film
6) De keukenverbouwingen staan terug op het plan. Aangezien mijn vader overduidelijk niet staat te springen om veel te helpen in het voorbereidingsproces, hebben we de bomma ingeschakeld (ja zo wanhopig hard wil ik mijn afwasmachine). Er is alvast een ecochequebudget voor de afwasmachine! Ik hoop de verbouwingen tijdens onze verlof in november te kunnen uitvoeren.
8) Mijn 52ste boek uitlezen.
10) Een eerste poging doen tot het behalen van mijn rijbewijs in de vorm van een praktisch rij-examen.
12) Eén van mijn manuscripten opsturen naar uitgeverijen.

December

1) 20 km wandelen
4) en 13) Met Zus wafels bakken.
16) Met het lief uit eten en naar de derde film van The Hobbit gaan kijken, naar jaarlijkse traditie.
19) Hopelijk een dagje buitenlandse kerstmarktsfeer opsnuiven, al zal het vermoedelijk niet Londen zijn.

Ge ziet, we zijn nog altijd keihard gemotiveerd om de lijst af te werken!

En u? Ook on track met alles?