Readathon: de afloop

10941832

Vorige week moest er op 7 dagen tijd zoveel mogelijk worden gelezen. Iedereen die deelnam had zijn eigen doelen gesteld. Mijn idee was: 1400 pagina’s lezen, dus gemiddeld 200 per dag. (Ik lees aan een gemiddelde van afhankelijk in welke taal en hoe moeilijk het boek is geschreven, 60 à 75 pagina’s per uur dus dat moest mijns inziens lukken.)

Ik vond het zalig; van de eerste tot de laatste letter die ik las.

Toegegeven, er zijn momenten geweest dat ik mezelf heb moeten dwingen om te lezen. Dat ik weer te diep in mijn zetel voor den tv zat weggezonken en de kracht niet had om hem uit te zetten en een boek op te pakken. Andere (niet-readathon)weken heb ik daar het karakter niet voor, dan kies ik voor de makkelijke weg van het hersenloos tv kijken. Dan vergeet ik voor het gemak hoeveel voldoening ik haal uit het lezen van een (goed) boek.
Zondag, bij het laatste boek, o dat was een afschuwelijk boek, ik geef alle boeken een kans maar dit had ik gewoon na de eerste bladijzde aan de kant moeten gooien, maar bon, ik heb keihard doorgebeten, ik moest wel want ik had nog maar een paar uur, en toen ik aan 1403 pagina’s zat heb ik er een streep onder getrokken; ik had de fut niet meer om de laatste 50 pagina’s van het boek nog te lezen. Het enige moment dat ik echt heb zitten aftellen!

Mijn 1400pagina's voor de #readathon volgende week.

Tijdens de readathon moest alles wijken voor het lezen. Het had niet veel gescheeld of ik had me in de hel van het buspendelen gewaagd om er dagelijks een extra half uur lezen uit te pitsen, maar dan zou die gewonnen leestijd verloren zijn gegaan aan het opgefokte sardinegevoel na de busrit en bovendien is het tegenworidg altijd rechtstaand te doen wat niet zo handig is in de bochten. Spreek ik uit ervaring.
Het is spijtig dat ik drie dagen moest gaan werken, hoewel dan was ik misschien tureluurs geworden. Mijn ogen kloegen nu al van een overload aan lettertjes. Het lief mopperde dat hij geen aandacht meer kreeg, maar ter compensatie bezorgde ik hem minder afwas want ik maakte snelle maaltijden klaar die bij voorkeur kant-en-klaar in de diepvries zaten. Die ik dan opat terwijl ik verder las of bij wijze van pauze.

Of er ook iets anders werd gedaan dan lezen (en eten en werken)?

Ik nam tv-pauze. Een half uurtje per avond maximum, probeerde ik. Het lukte me wonderwel om me daaraan te houden en daarna met hernieuwde moed verder te lezen.
Ik  voelde me schuldig, ja schuldig!, als ik mijn vrije tijd met iets of iemand anders doorbracht dan een boek. Ik wees komen eten en andere dates af, alle ten voordele van het lezen. Anders had mijn agenda twee keer zo vol gezeten en was ik bijlange niet zover geraakt. Asociaal for the win.

De voldoening om iedere avond mijn vooruitgang te noteren en de grafiek gelijkmatig te zien stijgen, dat was onbetaalbaar.

Ik las (een beetje andere boeken dan voorzien):

The end. #readathon

  • dag 1: ‘De Witte’ uit (was er voordien al in begonnen) – 180 pagina’s
  • dag 2: Murakami gecombineerd met ‘Freedom’ – 328 pagina’s
  • dag 3: Murakami uit en een stuk uit ‘Freedom’ – 248 pagina’s
  • dag 4: een stuk uit ‘Freedom’ en het dunne ‘De abbacadora’ uit – 213 pagina’s
  • dag 5: een stuk uit ‘Freedom’ – 140 pagina’s
  • dag 6: een stukje uit ‘Freedom’ – 27 pagina’s
  • dag 7: een stuk uit ‘Light Years’ – 267 pagina’s

Dus in totaal 1403 pagina’s en 4 boeken (bijna 5)!

Ik was compleet uitgeput na die 7 dagen mijn hele leven rond ‘lezen’ te laten draaien. Lichamelijk én psychisch. Wat ik eruit geleerd heb: dat het loont om ipv dagelijks een half uurtje leestijd te voorzien, beter wekelijks één of twee leesavonden in te voeren. Zo krijg ik alle tijd om in het boek onder te duiken zonder de tijdsdruk van “sebiet moet ik aan het eten beginnen/gaan slapen/de strijk doen/tv kijken/het lief entertainen”. Ik ga proberen me aan twee zo’n leesavonden te houden per week, maar dat is niet makkelijk met een tv-verslaafde als het lief in huis.

En u? Deed u al eens mee aan een readathon?

De 6 Instagrams van week 19

We hebben gisteren ook n beetje geshopt. Ahum.Er was uiteraard nog meer Parijsgewijs geflaneer tijdens mijn zelfgedoopt verjaardagsweekend. En een beetje geshop. En zo.

Dat ik altijd scheve landschapsfoto's trek. #latergramOm het verjaardagsweekend goed af te sluiten, ging ik nog een dagje naar Brussel met Tita. Waarover later meer.

And so it begins. #readathonMaandag werd het startschot gegeven voor de allereerste Readathon. Hoe dat afloopt, leest u vast en zeker later.

Woehoew!! Het ideale excuus om plantjes te gaan kopen :) #aveveIk kreeg bezoek van de Aveve voor mijn balkontuintje (dat er trouwens niet uitziet zo op ‘t eind van het seizoen). Wat er met dat interview gaat gebeuren, geen idee, maar ik hield er wel een schoon kadootje aan over. Hoog tijd om bloembollen en viooltjes in te slaan!

Morgenvroeg beginnen we er terug aan, op hoop van zegen. #starttorun #ochtendstondIk deed nog eens een looppoging. Het ging goed maar tot twee dagen daarna deden mijn knieën weer zeer. Ik heb veel goesting om mijn dure, nutteloze schoenen in de Dijle te gaan smijten. I’ve had it!

Wij kweken onze eigen dierentuin. #atworkOp ‘t werk hebben we al een kleine zoo. Het babygrizzlybeertje is mijn prestatie. Woehoew!

Leukedingenlijstje oktober

Naar een idee van Titatastisch.

  • Een rustig weekend onder ons twee, het eerste sinds lang dat we gewoon kunnen thuis blijven en geen plannen hebben. Waarschijnlijk ook het enige deze maand. En waarschijnlijk zal het alsnog vol lopen.
  • Stoofvlees maken, met frietjes uiteraard, want het begint het seizoen te worden. Lang leve de herfst!
  • In dezelfde herfstige lijn: butternutsoep maken!
  • Het concert van Trixie Whitley in Het Depot: ik ken haar muziek eigenlijk helemaal niet goed maar ze heeft zo’n fascinerende stem dat ik gewoon gebiologeerd ga zitten luisteren, denk ik.
  • Een weekendje naar Amsterdam, logeren bij onze pasgetrouwde vrienden Penelope en Odys. Een bezoek aan de boekenwinkels aldaar staat alvast hoog op mijn todolijst.
  • De personeelshappening van Intersoc in Mechelen, want hoewel het intussen zes jaar geleden is dat ik nog gewerkt heb bij en voor Intersoc, ben ik benieuwd welke oude bekenden ik daar ga tegenkomen.
  • Een bezoekje aan Mechelen (in combinatie met de personeelshappening), omdat dat toch een gezellige stad is die ik te vaak over het hoofd zie.
  • Een schrijfweekend voor Mezelf: zoals afgesproken (met Mezelf en met u, in mijn goede voornemens voor deze maand) ga ik me opsluiten en op zijn minst één manuscript afwerken. Of het ooit af gaat zijn in mijn hoofd, dat geloof ik niet na die tien jaar van stukjes schrappen en bijschrijven, maar bon. We kunnen op zijn minst een poging wagen.
  • Of nu ja, dat was het plan. Tot uniefvrienden van het lief besl​oten net dat weekend uit te kiezen voor een feestje in Antwerpen. En tegen feestjes kan ik geen “nee” zeggen.
  • Een bezoekje aan Ikea en/of Aveve, en hoewel ik het eerste veel liever zou doen (want: IKEAAAAA), is het tweede veel noodzakelijker want er is een heel deel kamerplanten dat verpot moet worden, en het balkontuintje moet voorzien worden van herfstbloemetjes.
  • Bezoekjes aan DIY-zaken of keuken- en elektrowinkels want we moeten het keukeneilandverbouwingsplan van de grond krijgen, maar ik weet nog niet zeker of ik dat wel zo leuk ga vinden feitelijk.

Et voilà. Drukke maand ahead.

En u? Welke leuke dingen hebt u gepland in oktober? En wat voor leuks deed u in september?

Over waarom het zoveel pijn deed om uit Wengen te vertrekken

Wengen is het mooiste dorp van Zwitserland. Ik heb het 8 jaar lang volgehouden om dat tegen iedereen die het horen wilde, te blijven zeggen, maar ik geef toe dat mijn zelfvertrouwen begon te tanen, samen met mijn herinneringen: het is een dorp, verdorie LJ, gewoon een dorp, en die berg, hoe kan je daar nu zo zot van zijn?
Ik deed weer wat ik altijd doe: mijn verwachtingen bijstellen en wel zo laag maken, dat ik niet teleurgesteld kán worden.

Wat in dit geval erg moeilijk was, want mijn verwachtingen waren hoedanook hooggespannen.

007 dorpsstraat met la Jungfrau

Toen we in Lauterbrunnen arriveerden, het dorpje beneden in het dal waar je je auto moet achterlaten en moet overstappen op het bergtreintje naar Wengen, ging alle stress uit naar “waar moeten we parkeren, waar is de trein, waar kopen we een ticket, hoe moet dat met onze bagage” dat ik al blij was dat ik een plaatsje had in de trein.
(Bij de tweede rit had ik mijn vaste plek aan de rechterkant van de trein want daar heb je het mooiste zicht op de Jungfrau en op het Lauterbrunnendal.)

Toen werd het nagelbijten terwijl de trein hoger en hoger klom.

Jammer genoeg zat ze verstopt in de wolken, mijn berg. Pas ’s avonds kwam ze tevoorschijn en ik kon niet anders dan staren. Ze was groter, aanweziger en indrukwekkender dan in mijn herinnering. Ik heb niet overdreven: ze is echt de mooiste berg ter wereld.

PICT6900 la Jungfrau, 2907 18h26

Het lief, die nu op z’n minst kan proberen te begrijpen waarom hij de plek in mijn hart met iemand anders moet delen, voelt allerminst hetzelfde; hij is altijd al meer een stadsmens geweest en ook al kan je hier in de winter fantastisch skiën, hij zou er niet opgesloten willen zitten.

Op het einde van onze week in Wengen vonden we een supergezellige bar annex lekker restaurantje, dat bij een groter hotel hoorde maar waar amper een kat kwam. Het was er dus lekker rustig en de barman, die niet veel om handen had, maakte een praatje met ons.
Hij bleek een Engelsman die 20 jaar eerder naar Wengen was gekomen en er sindsdien niet meer was weggegaan.
Hij vertelde over hoe hij het prachtig vond om de seizoenen te zien veranderen aan de andere kant van zijn raam en ik zag het zo voor me: de bomen die verkleuren, het tennisveld dat een schaatsbaan wordt, het aantal toeristen dat exponentieel toeneemt, de straten vol lichtjes en mensen en overal plezier en kerstsfeer.

2014-08-13 20.01.11

Het was onze laatste avond en ik had veel moeite om niet in tranen uit te barsten. Gelukkig was er mijn GT om me aan vast te klampen.

Het liefst was ik daar gebleven, om de seizoenen te zien veranderen, om met Kerst onder te gaan in het feestgedruis, een Jägermeister te drinken op de après-ski, de spierwitte bergen onder de helblauwe lucht, en altijd, overal om mij heen, bergen voelen, de Jungfrau die over mij waakt, ja hier zou ik vrede en rust kunnen vinden.

Maar het echte leven, in ons platte Belgenlandje, riep en er zat niets anders op dan de volgende dag naar ‘huis’ vertrekken. De leegte in mij – het gemis, het gevoel dat ik niet hier, maar daar thuis hoor – vreet aan mij. Het uitzicht van op de Männlichen als bureaubladachtergrond instellen helpt daar niet aan, integendeel, dan droom ik zo weer weg.

DSC_0842

Vergeten lijkt beter, maar ik kan niet.

Ik hang vast, in België, aan België, en het enige waar ik me aan kan optrekken is dat we misschien, ooit, liefst over maximum twee jaar, een weekje terug naar ginder kunnen. Misschien.
(Want er is nog zoveel van de wereld dat we willen zien.)

En ooit hé, in een verre toekomst, ga ik daar wonen. Zul je zien!

De 7 Instagrams van week 18

Dat verjaardagsfeestje 1 goed meegevallen is.Verjaardagsfeestje 1 met pistoleetjes en pana cotta en bloemetjes (preverjaardagskadootje van het lief) en de schoonfamilie en mijn ouders en Zus.

Moet er nog soep zijn? #kookzondag

Kookzondag. Een paar liter maaltijdsoep gemaakt. De diepvries zit weer lekker vol!

Het was ook een klein beetje #leeszondag. #inthesun

Ook een klein beetje leeszondag omdat ik tussendoor een uurtje tijd vond om in het zonnetje te gaan zitten.

Voor leveninleuven.be pizza gaan proeven bij een hobbykok van thuisafgehaald.be - er zijn ergere dingen op een maandagavond.

Te gast bij een gepassioneerde pizzahobbykok, en als gevolg te veel pizza gegeten. Overheerlijke pizza, that was.

Middagleespauze op een herfstbankje. #genieten

Mijn middagpauze gebruikt om op een bankje in een parkje wat te gaan lezen. Dat ik dat nog nooit eerder heb gedaan!

#afterworkparty met gratis cava!

Woensdag verjaardagsfeestje nummer 2 in de vorm van een afterwork party in het Musicafé, inclusief gratis cava en de vrienden van het lief en goeie muziek en ‘happy birthday’ om middernacht.

Die Parijzenaars en toeristenkitsch. Tja. #bynight

En toen was er mijn verjaardagsweekend in Parijs. Woehoew! Deze prachtige stad staat nu bij op de lijst ‘steden waar we ooit willen wonen’. Yes.